Obcinanie i strzyżenie włosów

Strzyżenie włosów jest czynnością priorytetową we fryzjerstwie damskim, gdyż wyłącznie prawidłowo i z uwagą ostrzyżone włosy można dobrze ułożyć.

Czego potrzebuje fryzjer?

Do strzyżenia wykorzystuje się brzytwy (najlepiej ze specjalną nasadką grzebieniową) lub żyletki w specjalnej fryzurgrzebieniowej oprawie oraz zwykłych fryzjerskich nożyczek. Nie zaleca się jednak korzystania z nożyczek zębatych, tzw. degażówek, pozostawiają one, bowiem kępki włosów, które psują linię uczesania. Należy unikać również strzyżenia brzytwą bez grzebieniowego zabezpieczenia, gdyż nie mając należytej wprawy można łatwo obciąć pełne pasmo włosów, można także skaleczyć się bądź skaleczyć klientkę.

Jak się to robi? Krok po kroku

Jeżeli już fryzjer ma do czynienia z włosami długimi, nie moczy ich, lecz obcina na sucho (trzeba przystąpić do tej czynności energicznie, żeby nie przedłużać wahania klientki, której zazwyczaj żal jest utraconych warkoczy). Wykorzystuje się dwa sposoby obcinania długich włosów.

  1. Obcięcie splecionego warkocza. Warkocz obcina się nożyczkami, równo, w takiej odległości od skóry, jaką długość włosów chce się otrzymać.
  2. Obcięcie włosów rozplecionych. Włosy powinno się dobrze wyszczotkować, wyrównać grzebieniem i ścinać mięsiste pasma, zaczynając od lewej strony twarzy. Skrócone włosy układa się możliwie równo i wiąże w jedno mięsiste pasmo, aby — na życzenie — zwrócić je klientce.

Trwała ondulacja?

Jeżeli już klientka zgłaszająca się do trwałej ondulacji żąda całkowitego i szczegółowego ostrzyżenia przed wykonaniem tego zabiegu, należy ją przekonać, że korzystniej będzie wyłącznie trochę podciąć włosy, ostateczne zaś strzyżenie wykonać po trwałej ondulacji. Przy podcinaniu włosów cieniuje się je równocześnie. Robić to, natomiast trzeba po ustaleniu długości włosów i typu uczesania.

Do ostatecznego strzyżenia oddziela się pasma szerokości 4—pięć cm i grubości 1—1,pięć cm, wybierając delikatnie włosy od samej skóry i właściwie każde pasmo kolejno cieniuje. Kierując żyletkę (brzytwę) od nasady ku końcom włosów, przycina się pojedyncze pasma o należytej długości. Długość poszczególnych pasm nie w każdej sytuacji musi być tożsama. Włosy nad czołem mogą być krótsze niż na środku głowy, nieco innej długości na karku, czy też przy skroniach-— zależnie od uczesania, jakie posiada być zrealizowane. Po zakończeniu strzyżenia kontroluje się za radą palcowania, czy nie posiada niedokładności w przycinaniu (zdarza się bowiem , że po cieniowaniu zostają sporadyczne włosy niepożądanej długości). Włosy przeczesuje się palcami lewej ręki pionowo do łuku czaszki, podcinając nożyczkami zbyt długie kosmyki.

Krótkie włosy

Gdy włosy mają być przycięte krótko, stylista — stosując naturalną linię porostu włosów na karku — posługuje się brzytwą i nożyczka­mi, przy czym brzytwy, czy też żyletki stosuje do strzyżenia, nożyczek zaś (przenigdy maszynki do strzyżenia) — do wymodelowania zarostu na karku. Zbędne włosy obcina się nożyczkami, opierając jedno ich ramię na karku, a drugim decydując się na niepotrzebne włosy.

Ażeby przy przycinaniu dobrze widzieć tył głowy i zarost na karku, trzeba usiąść na stołku specjalnie przystosowanym do tego celu, a w braku specjalnego — na codziennym stołeczku. Ponieważ zarost na karku jest u każdej klientki inny, należy dołożyć wszystkich starań, aby indywidualność naturalnego zarostu jak najlepiej wykorzystać:, jeżeli jest niski i ładny, trzeba go odkryć i pokazać, jeśli zaś jest pojedynczy lub kończy się wysoko — przykryć go górnymi włosami. Sposób strzyżenia i uczesania powinien być dostosowany do kształtu głowy klientki, rodzaju jej urody i bieżącej mody.

Garsonka

Wydaje się celowe omówienie sposobu strzyżenia na tzw. garsonkę, ponieważ jest on jeszcze niejednokrotnie stosowany. Z tyłu głowy przeciąga się przedziałek i nożyczkami formuje najpierw włosy na karku, utrzymując zarost jak najbardziej naturalny i starając się nadać mu wydłużony kształt. Pośrodku szyi robi się lekki szpic. Następnie górne włosy różnego typusczesuje się partiami do tyłu, kasując poprzednio zrobiony przedziałek i strzyże brzytwą, zachowując szpic. Z kolei oddziela się boczne partie włosów i tak cieniuje, by po sczesaniu w dół sięgały mniej więcej do wysokości ust. Górną część włosów oddziela się od powierzchni głowy i również cieniuje tak, aby włosy sięgały około do brwi. Następnie zaczesuje się wszelkie włosy do tyłu i likwiduje drobne niedokładności systemem palcowania.

Jeżeli klientka nie może suszyć włosów pod aparatem, nie powinno się ich moczyć, lecz strzyc na sucho, zwykłymi nożyczkami fryzjerskimi — kolejno pasmami, systemem degażowania — przesuwając ostrze noży­czek od końca każdego pasma ku nasadzie włosów. Pasmo trzyma się w lewej ręce (najbardziej komfortowo kciukiem  metodę strzyżenia na garsonkę palcem wskazującym), a prawą prowadzi nożyczki. Pewnym ułatwieniem jest zepchnięcie na poszczególnych pasmach części włosów grzebieniem do końców ku skórze, systemem tapirowania. Umożliwia to na dokładne wycieniowanie i wybranie grubości włosów.

Jak ćwiczyć taki styl strzyżenia

W celu nabrania wprawy w umiejętnym posługiwaniu się nożyczkami, powinno się utworzyć następujące ćwiczenie: na lewej dłoni ułożyć pasemko bądź kępkę włosów, a prawą ująć nożyczki i przecinać kępki włosów leżące na dłoni. Położenie nożyczek należy w wielu przypadkach przemieniać, by można było strzyc włosy z różnych stron. Poświęcając temu zajęciu każdego dnia parę minut, ćwiczy się mięśnie ręki , a ponadto nabiera wprawy i zręczności w strzyżeniu.

Przy przycinaniu włosów blisko ucha powinno się bacznie uważać, aby go nie skaleczyć. Jeśli to nastąpiło, powinno się natychmiast przyłożyć na skaleczone miejsce watę żelazistą bądź prestoplast tamujący krew (które powinny być zawsze w apteczce zakładu). Pracownicy zakładu fryzjerskiego powinni być w każdej chwili dobrze ostrzyżeni i starannie uczesani. Wywierają wówczas opłacalne wrażenie i zachęcają klientów do zastosowania ich usług.

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>